Feliks Jaroński
Biografia
Feliks Jaroński urodził się 5 października 1823 w Kielcach jako syn Józefa, sędziego Trybunału Cywilnego, i Wiktorii z domu Juszyńskiej. W młodości ukończył ogólne wykształcenie w Kielcach, a studia prawnicze w Warszawie. Gry fortepianowej uczył się pod kierunkiem Józefa Elsnera i Karola Kurpińskiego, a następnie w Wiedniu i Paryżu u Edwarda Wolffa i Jacquesa Halévyego. W Paryżu wystąpił z powodzeniem w 1850 roku; przed wyjazdem za granicę koncertował w Krakowie, gdzie jego talent został pozytywnie oceniony.
Po powrocie osiadł w Kielcach, a następnie w 1856 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako nauczyciel. W 1862 roku zamieszkał na stałe w Kielcach, gdzie animował życie muzyczne miasta, a jego wychowankowie koncertowali na lokalnych estradach. W 1875 roku, wraz z Janem Antoniewiczem, podjął próbę założenia Kielckiego Towarzystwa Muzycznego.
Feliks Jaroński stworzył serie Dumek fortepianowych opartych na ludowych melodiach ukraińskich (wydanych dwukrotnie przez Gebethnera i Wolffa), dwa mazurki fortepianowe op. 4, Szumkę Nuż do harfy na fortepian (wydaną także przez Gebethnera i Wolffa), pieśń religijną oraz wariację na temat Pomoc dajcie mi rodacy.