Igor Fiodorowicz Bełza
Biografia
Igor Fiodorowicz Bełza był rosyjskim muzykologiem i kompozytorem, urodzonym w Kielcach w 1904 roku i zmarłym w Moskwie w 1994 roku.
Był synem Polaka i Rosjanki. Studiował w Konserwatorium Kijowskim pod kierunkiem Borysa Latotszynskiego; od 1925 do 1941 był wykładowcą tej uczelni. W latach 1942–1949 wykładał w Konserwatorium Moskwy.
Od 1954 roku był pracownikiem Akademii Nauk ZSRR, w 1961 roku został profesorem Instytutu Słowianoznawstwa. Komponował symfonie i utwory orkiestrowe, a także muzykę filmową i utwory kameralne.
W swojej pracy naukowej zajmował się muzyką krajów słowiańskich, zwłaszcza polską. Opublikował ponad 60 nieznanych wcześniej utworów polskich, w tym kompozycje Ogińskiego, Ostrowskiego i Szymanowskiej. Wydał prace m.in. Istorija polskoj muzykalnoj kultury (3 tomy, Moskwa 1954–1972; polski przekład pierwszych dwóch tomów pt. Między oświeceniem i romantyzmem. Polska kultura muzyczna w początkach XIX w., Kraków 1961), Oczierki nazwitija czeszskoj muzykalnoj klassiki (Moskwa 1951) oraz Chopin (Moskwa 1960), a także monografie o Karłowiczu, Szymanowskiej, Dvořaku i Ogińskim.
W 2015 roku w Muzeum Narodowym w Kielcach odsłonięto tablicę poświęconą mu.