Jerzy Brinken
Biografia
Jerzy Brinken urodził się 19 czerwca 1908 roku w Kielcach i był polskim geografem oraz nauczycielem. Po ukończeniu Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu Warszawskiego pracował jako nauczyciel w prywatnym gimnazjum w Warszawie.
W czasie okupacji niemieckiej uczestniczył w tajnych kompletach, ucząc studentów; po wojnie otrzymał Odznakę Tajnego Nauczania. W połowie 1945 roku przeniósł się do Szczecina, gdzie rozpoczął działania mające na celu odbudowę i rozwój polskiego życia naukowego i kulturalnego. Wspomnienia Brinkena opisują obrazy z okresu po wyzwoleniu: pustki, zniszczenia i odrodzenie.
Przystąpił do organizacji pierwszej polskiej biblioteki w Szczecinie – Ośrodka Kultury, w którym początkowo wypożyczał własne książki. Zorganizował także badania geograficzne i geologiczne w okolicach miasta oraz doprowadził do powstania Szczecińskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Geograficznego, którego był prezesem w latach 1947–1957. W 1947 zorganizował krajowy zjazd naukowy PTG, a w 1948 – wielką wystawę geologiczną w pierwszym gimnazjum i liceum ogólnokształcącym.
W I Liceum im. Janiny Szczerskiej i innych szczecińskich szkołach Brinken był nauczycielem geografii aż do emerytury. Równocześnie prowadził Okręgowy Ośrodek Dydaktyczno-Naukowy Geografii i Geologii. Działał społecznie w Związku Nauczycielstwa Polskiego i Polskim Towarzystwie Geograficznym, m.in. był współorganizatorem Ogólnopolskiego Zjazdu PTG, który odbył się w Toruniu w 1947.
Zmarł w Szczecinie w 1991 roku i został pochowany na Cmentarzu Centralnym (kwatera 47).