Jerzy Stanisław Gołębiowski

Profesor historii
10.04.1943 03.11.2010 Kielce

Biografia

Jerzy Stanisław Gołębiowski urodził się 10 kwietnia 1943 roku w Kielcach i zmarł 3 listopada 2010 roku w Krakowie. Był polskim profesorem habilitowanym nauk humanistycznych i wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, specjalizującym się w historii gospodarczej międzywojennej Polski.

Ukończył Technikum Ekonomiczne w Kielcach w 1963 roku, a następnie studiował historię na WSP w Krakowie. W gronie jego nauczycieli byli m.in. Józef Buszko, Marian Tyrowicz i Adam Przyboś. W 1968 roku podjął pracę na uczelni. W 1976 obronił pracę doktorską; promotorem był Buszko. W 1990 obronił habilitację na podstawie pracy Przemysł wojenny w Polsce 1918-1939. W 2001 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

Autor licznych opracowań z zakresu historii gospodarczej Polski okresu międzywojennego oraz współredagował słownik biograficzny Kto był kim w II Rzeczypospolitej. Należał do zespołów redakcyjnych Studiów Historycznych i Studia Historica Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis.

Należał do Komisji Historycznej krakowskiego oddziału PAN. Przez pewien czas pełnił funkcję II sekretarza Komitetu Uczelnianego PZPR. Był także członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Został odznaczony Nagrodą Ministra Sztuki, Medalem KEN i Złotym Krzyżem Zasługi. Pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie (kw. CCCI-1-9).

Wybrane publikacje obejmują m.in. Sektor państwowy w gospodarce Polski międzywojennej (PWN, 1985); Przemysł wojenny w Polsce 1918–1939 (Wyd. Nauk. WSP Kraków, 1990; Pionki Pronit, 1993); COP Dzieje industrializacji w rejonie bezpieczeństwa 1922–1939 (Wyd. Nauk. Akademii Pedagogicznej, Kraków 2000); Kapitał państwowy w spółkach prawa handlowego u schyłku Drugiej Rzeczypospolitej (Wyd. Nauk. Akademii Pedagogicznej, Kraków 2004).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor licznych opracowań z historii gospodarczej Polski okresu międzywojennego.
Współredagował słownik biograficzny Kto był kim w II Rzeczypospolitej.
Był członkiem zespołów redakcyjnych Studiów Historycznych i Studia Historica Annales Academiae Paedagogicae Cracoviensis.
Pełnił funkcję II sekretarza Komitetu Uczelnianego PZPR oraz był zastępcą dyrektora Instytutu Historii WSP.
Został odznaczony Nagrodą Ministra Sztuki, Medalem KEN i Złotym Krzyżem Zasługi.

Ciekawostki

Pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie.
Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR).
Nauczał i pracował w krakowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej.

Udostępnij