Julian Hendler
Biografia
Julian Hendler urodził się 4 lutego 1907 roku w Kielcach w rodzinie rzemieślniczej (syn Juliana i Marianny z Kosińskich).
W ZHP wstąpił w 1918 r. – do 3 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki. Przyrzeczenie harcerskie złożył 8 stycznia 1920 roku i był członkiem 2 Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Henryka Dąbrowskiego, działającej w Gimnazjum im. Mikołaja Reja (obecnie I Liceum Ogólnokształcące w Kielcach).
W 1929 r. otrzymał stopień podharcmistrza, a w 1931 r. stopień harcmistrza. W latach 1928–29 był drużynowym 8 Kieleckiej Drużyny Harcerzy, a w latach 1932–38 prowadził drużynę starszych harcerzy w Opatowie. Uczestniczył w Zlotach ZHP: w Poznaniu (1929) i w Spałe (1935). Był także uczestnikiem Zlotu Skautów Słowiańskich w Pradze (1931) i Zlotu w Gödele (1933).
W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. był członkiem Pogotowia Harcerskiego.
W 1928 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, kontynuował je na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1930 r. rozpoczął pracę zawodową w Urzędzie Skarbowym w Częstochowie.
W chwili wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję Komendanta Pogotowia Wojennego w Ostrowcu Świętokrzyskim. Na wyraźny nakaz władz okupacyjnych, zagrożony karą śmierci, został zmuszony do podjęcia pracy w Urzędzie Skarbowym pod nadzorem niemieckim. W czasie okupacji niemieckiej należał do ZWZiAK, a od 1943 r. do Szarych Szeregów. Wojnę zakończył w stopniu kapitana.
Po zakończeniu wojny pracował jako instruktor w Hufcu Kielce-Miasto. W latach 1957–59 pracował w Komendzie Chorągwi Kieleckiej. Od 1980 r. był członkiem Kręgu Seniorów ZHP Łysica. Do swojego zmarł członkiem Komisji Historycznej przy Komendzie Chorągwi Kieleckiej.
Uczestniczył w zbiórkach i uroczystościach Kręgu Łysica-Jodła, a także w Sejmikach Kręgów Łysicy w Sielpi.
Odznaczony w 87. rocznicę bitwy warszawskiej Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w 2000 r. awansował go na porucznika Wojska Polskiego. W 2007 r. awansowany do stopnia majora przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Kielcach. Zmarł 2 grudnia 2008 r. Został pochowany na Cmentarzu Nowym w Kielcach.
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984)
Krzyż Armii Krajowej (1995)
Krzyż za udział w Wojnie 1918-1921 (1991)
Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (1986)
Medal „Pro Memoria”
Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1986)
Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” z rozetą i mieczami (1981)
Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1982)
Odznaka „Za Zasługi dla Kielecczyzny” (1982)
Odznaka Honorowa PCK I stopnia (1980)
Odznaka „Weteran Walk o Wolność i Niepodległość” (1995)
Nagroda „Zasłużony dla Miasta Kielce”