Karol Fryderyk Drymmer
Biografia
Karol Fryderyk Drymmer urodził się 29 sierpnia 1851 roku w Kielcach jako syn Teodora i Józefy z Kozłowskich. Po ukończeniu w 1872 roku gimnazjum klasycznego w Kielcach studiował na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim i w 1880 r. napisał rozprawę O oddychaniu roślin w tlenku azotu.
Po studiach pracował najpierw jako nauczyciel prywatny, a w latach 1881–1882 wykładał geografię w warszawskiej szkole realnej, skąd został usunięty podczas rusyfikacji szkolnictwa. W latach 1886–1898 pracował jako urzędnik w Cukrowni Walentynów w Żychlinie i Kutnie, a później otrzymał posadę w Warszawskim Zarządzie Akcyzy. Miesiące letnie poświęcał badaniu polskiej flory.
W 1896 r. był członkiem korespondentem Polskiego Towarzystwa Ogrodniczego. Podczas I wojny światowej Drymmer został deportowany do Orenburga. W 1919 r. powrócił do Polski i pracował w Warszawskiej Izbie Skarbowej aż do przejścia na emeryturę w 1925 r. Od 1932 r. był członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie.
Jego badania koncentrowały się na florze Królestwa Polskiego; opublikował obszerny Spis roślin zawartych w XIV-tu tomach Pamiętnika Fizjograficznego (1897) i brał udział w pracach nad Flora polonica exsiccata (1893–1901).