Karol Stefan Frycz
Biografia
Karol Stefan Frycz urodził się 31 października 1910 w Kielcach jako syn Stanisława (sędziego Sądu Najwyższego) i Jadwigi.
Po przeprowadzce do Łodzi ukończył w 1928 Państwowe Gimnazjum im. Kopernika w Łodzi, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1933 został absolwentem, a w 1939 uzyskał doktorat dotyczący Parcelacji w okresie 1864–1914 w powiecie jędrzejowskim pod kierunkiem prof. Tadeusza Brzeskiego.
Należał do Młodzieży Wszechpolskiej. Był zatrudniony w sekretariacie tygodnika Myśl Narodowa, gdzie publikował w rubryce Na widowni. Pisywał także do Prosto z Mostu, Gazety Warszawskiej i Pro Christo. W 1939 publikował w piśmie założonym przez Wasiutyńskiego Wielka Polska.
Po wybuchu wojny przybył do Warszawy; ciężko chory ojciec zmarł 24 października 1940. We wrześniu 1940 Gestapo aresztowało Frycza i 19 września trafił do obozu Auschwitz-Birkenau. Dzięki staraniom żony Felicji został zwolniony 29 listopada 1940. Po kolejnym aresztowaniu 19 kwietnia 1942, ponownie trafił do Auschwitz, gdzie został rozstrzelany 27 maja 1942.
W czasie wojny był zaangażowany w działalność Rady Głównej Opiekuńczej.
Jego grób symboliczny znajduje się na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera F2-25-3).
Przekonania polityczne Frycza wyznaczały oryginalność wśród endecji. Był zwolennikiem monarchii, chętniej odwoływał się do epoki jagiellońskiej niż piastowskiej, utrzymywał bliskie relacje z Węgrami, a także uważał, że istnieje naród ukraiński i powinna istnieć niepodległa Ukraina.