Krzysztof Jan Janik
Biografia
Krzysztof Jan Janik urodził się 11 czerwca 1950 w Kielcach. Jest polskim politykiem i politologiem, byłym ministrem spraw wewnętrznych i administracji oraz posłem na Sejm II, III i IV kadencji.
Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1971), studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1974) i obronił doktorat na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (1976) na podstawie pracy Związku Młodzieży Wiejskiej w województwie krakowskim. Od 1975 do 1981 pracował jako asystent, a następnie adiunkt na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Śląskiego.
W latach 1965–1976 działał w Związku Młodzieży Wiejskiej, później był działaczem Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej i działaczem PZPR. Od 1990 był jednym z założycieli Socjaldemokracji RP. W latach 1997–1999 pełnił funkcję sekretarza generalnego SDPR, a w 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej, gdzie do 2002 był sekretarzem generalnym. W lutym 2002 został wybrany na wiceprzewodniczącego SLD. W wyborach 1991 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy SLD, a w latach 1993, 1997 i 2001 uzyskiwał mandat poselski z ramienia SLD (w 2001 z okręgu tarnowskiego).
W Sejmie II kadencji był zastępcą przewodniczącego Komisji Sprawiedliwości, a w Sejmie III kadencji zastępcą przewodniczącego Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. W latach 1996–1997 był podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP; kierował kampanią samorządową SLD w wyborach w 1998. 19 października 2001 został ministrem spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Leszka Millera; podał się do dymisji 21 stycznia 2004. 6 marca 2004 został przewodniczącym SLD, lecz 18 grudnia przegrał wybory na przewodniczącego z Józefem Oleksym.
W 2005 i 2007 bez powodzenia kandydował w wyborach parlamentarnych. W 2005 został adiunktem w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Objął także funkcję wicedyrektora Instytutu Bezpieczeństwa Krajowego przy Wyższej Szkole Zarządzania Personelem w Warszawie (później przekształconej w Uczelnia Łukaszewskiego). W 2024 został rektorem tej uczelni.
We wrześniu 2015 prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach przedstawił mu zarzuty przyjęcia korzyści majątkowych w zamian za rzekome obietnice załatwienia umorzenia postępowań skarbowych i zaległości podatkowych. Były minister nie przyznał się do popełnienia tych czynów.