Maria Bronisława Gluth-Nowowiejska
Biografia
Maria Bronisława Gluth-Nowowiejska (z domu Kasza) urodziła się 10 września 1896 w Kielcach jako córka Jana Kaszy i Julii z Marszewików. W czasie nauki w gimnazjum nawiązała kontakty z niepodległościowymi środowiskami, brała udział w manifestacjach i tajnych spotkaniach młodzieży.
W 1916 została członkinią sekcji kobiet Polskiej Organizacji Wojskowej, odbyła kurs sanitarny i brała udział w akcjach dywersyjnych i sabotażowych. Po maturze ukończyła studia nauczycielskie i pracowała jako nauczycielka w wiejskiej szkole w Wójczy.
W 1919 wyszła za mąż za pułkownika Alojzego Gluth-Nowowiejskiego. Mieli czterech synów: Zbigniew (ps. Nowacki, Nowak) (1920–1944), Janusz (ps. Ścieżyński) (1920–1944), Jerzy (ps. Pigi) (1922–1944) i Wacław (1926–2024). Zostali rozstrzelani na Pawiaku w kwietniu 1944, Jerzy zginął w Powstaniu Warszawskim. Wacław w czasie Powstania był dowódcą drużyny w grupowaniu Żmija AK; po wojnie został dziennikarzem i autorem prac historycznych.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego aktywnie zajmowała się działalnością społeczną; przez kilka kadencji była członkinią zarządu Stowarzyszenia „Rodzina Wojskowa”.
Podczas II wojny światowej działała w konspiracji, była członkinią Armii Krajowej (ps. Maruta), ukrywała w domu działaczy podziemia. W powstaniu warszawskim otrzymała przydział do Zgrupowania Pułku Baszta, jednak nie dotarła do punktu koncentracji.
Zmarła 4 stycznia 1986 roku. Została pochowana na cmentarzu Wojskowym Powązki w Warszawie w grobie rodzinnym Gluth-Nowowiejskich (kwatera A21-tuje-1/2).