Stanisław Beniger
Biografia
Stanisław Beniger urodził się 7 maja 1907 roku w Kielcach. Był inżynierem związanym z Warszawą, ukończył Wydział Matematyczno-Przyrodniczy Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W młodości działał w ruchu socjalistycznym, za co był aresztowany.
W czasie II wojny światowej był związany z PPR i pracował w Elektrowni Warszawskiej. W 1943 pomagał Żydom podczas likwidacji getta warszawskiego. Po 1944 kierował odbudową Elektrowni, którą następnie kierował jako prezes (1944–1947).
W latach 1947–1950 pełnił funkcję wiceprezydenta Warszawy. Następnie został dyrektorem Elektrociepłowni Żerań (1950) i dyrektorem przedsiębiorstwa dostaw energetycznych (1952). W 1959 został zatrudniony w Banku Inwestycyjnym jako dyrektor oddziału wojewódzkiego i radca prezesa banku.
W 1944 oddelegowany do Stronnictwa Demokratycznego; zakładał partyjną organizację na Pradze. Był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu SD, członkiem Rady Naczelnej i Centralnego Komitetu. 4 maja 1945 objął mandat posła do Krajowej Rady Narodowej, a dwa lata później został posłem do Sejmu Ustawodawczego RP, zasiadając w Komisjach: Przemysłowej (jako wiceprzewodniczący), Skarbowo-Budżetowej oraz Odbudowy. Później wstąpił do PZPR.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 33D-2-9).