Szlomo Berliński
Biografia
Szlomo Berliński urodził się w Kielcach w 1894 roku w rodzinie robotniczej, dorastał w Łodzi, gdzie w młodości pracował przy ręcznym wyrobie czapek i mieszkał na Bałutach.
Po wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu Niemców do Łodzi uciekł do Białegostoku, znajdującego się pod okupacją radziecką. Tam publikował w sowieckich czasopismach literackich w jidysz, a oficjalne wydawnictwo Emes wydało zbiór jego poezji.
Po napaści Niemiec na ZSRR ewakuował się do Azji Środkowej, gdzie przeżył wojnę. W 1945 roku wrócił do Łodzi i nadal publikował utwory na łamach nowo powstałej prasy żydowskiej; jednak w tym samym roku przekroczył nielegalnie granicę niemiecką i dotarł do amerykańskiej strefy okupacyjnej. Żył w obozach dla uchodźców, pisał, a nawet wydawał tomiki poezji.
W 1950 roku przybył do Izraela, gdzie opublikował wspomnienia w języku hebrajskim. Jego twórczość w jidysz zyskała uznanie w żydowskich kręgach literackich; drukował także w warszawskich dziennikach Hajnt i Unzer Ekspres. Zmarł w Tel Awiwie w 1964 roku.