Teodozja Friderici-Jakowicka

Śpiewaczka operowa
18.06.1835 03.11.1889 Kielce
Strona główna / Sławne osoby / Teodozja Friderici-Jakowicka

Biografia

Teodozja Friderici-Jakowicka, z domu Fryderycy, urodzona 18 czerwca 1835 w Kielcach, była polską śpiewaczką operową o sopranie. Była córką pułkownika Feliksa Fryderycego i Gabrieli z d. Żukowskiej.

Uczyła się śpiewu w Warszawie u Kornelii Quattrinii i Juliana Dobrskiego, a także gry na fortepianie u Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego. Studia wokalne kontynuowała w Mediolanie u Francesca Lampertiego.

Zadebiutowała w 1865 roku na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie w roli Aminy w Lunatyczce Vincenza Belliniego. Była żoną urzędnika Józefa Jakowickiego i występowała pod zmienioną wersją nazwiska panieńskiego Friderici, do którego dodała później nazwisko po mężu. Śpiewała na scenach Warszawy, Poznania, Krakowa i Lwowa. Gościnnie występowała również na scenach europejskich, a także w Nowym Jorku i Hawanie. W 1870 roku otrzymała angaż do mediolańskiej La Scali.

W 1885 roku zakończyła karierę sceniczną. W latach 1884–1886 uczyła śpiewu w szkole przy Teatrze Wielkim. W swoim repertuarze miała blisko 40 ról operowych. Występowała w dziełach Belliniego, Donizettiego, Meyerbeer i Verdiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Zadebiutowała w 1865 roku na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie w roli Aminy w Lunatyczce Belliniego.
W 1870 roku otrzymała angaż do La Scali w Mediolanie.
Występowała na scenach Warszawy, Poznania, Krakowa i Lwowa, a także gościnnie w Europie, Nowym Jorku i Hawanie.
W latach 1884–1886 uczyła śpiewu w szkole przy Teatrze Wielkim i zakończyła karierę sceniczną w 1885 roku.
W jej repertuarze było blisko 40 ról operowych w dziełach Belliniego, Donizettiego, Meyerbeer i Verdiego.

Ciekawostki

Używała nazwiska Friderici-Jakowicka po ślubie z Józefem Jakowickim, dodając nazwisko męża.
Studiowała w Mediolanie u Francesca Lampertiego i debiutowała w Warszawie.
Gościła na scenach Nowego Jorku i Hawany.

Udostępnij