Zygmunt Grzegorz Kosterski
Biografia
Zygmunt Grzegorz Kosterski urodził się 12 marca 1857 w Kielcach. Po uzyskaniu matury w gimnazjum rządowym w Radomiu w 1877 oraz ukończeniu Instytutu Inżynierów Drogowych i Komunikacji w Petersburgu w 1882 otrzymał rangę sekretarza kolegialnego. Rozpoczął pracę w rosyjskim ministerstwie komunikacji, uczestnicząc w budowie linii kolejowej Wilno–Równe (1883–1885) oraz w pracach nad osuszaniem błot pińskich; potem pracował przy budowie szlaków kolejowych w Rosji i Chin.
W latach 1891–1894 kierował pracami na odcinku Pietrozawodsk–Wołogda i przy regulacji rzeki Swiri. W 1894 wystąpił ze służby państwowej. Do 1903 prowadził nowoczesną garbarnię w Petersburgu, w której zastosował metodę obróbki skór prądem elektrycznym, co przyspieszało cały proces. Po dekoniunkturze związanej z wojną japońsko-rosyjską przedsiębiorstwo splajtowało.
W 1904 wraz z rodziną powrócił do Kielc i pracował początkowo jako rzeczoznawca w Kolejach Nadwiślańskich, które w 1897 r. po upaństwowieniu przejęły dotychczas prywatną Kolej Iwangorodzko-Dąbrowską. Jednak w 1905 r. nie przedłużono z nim umowy. Po otwarciu w wyniku rewolucji 1905 r. otworzyły się możliwości rozwoju prywatnego szkolnictwa; Kosterski otworzył w Kielcach pierwszą prywatną szkołę techniczną. Po długich staraniach uzyskał zgodę rosyjskich władz w 1909 roku i na jesieni tego roku prywatna siedmioklasowa Szkoła Przemysłowo-Techniczna w Kielcach rozpoczęła działalność. Mieściła się w kamienicach należących do niego, najpierw przy Rynku, a następnie na ulicy Starowarszawskiej. Szkoła od początku miała wysoki poziom dzięki dobrze wyposażonym laboratoriom; absolwenci byli zatrudniani jako mistrzowie i pomocnicy inżynierów.
W tym czasie związał się ze środowiskiem inteligencji niepodległościowej w Kielcach, którego przywódcą był inżynier kolejowy Józef Saturnin Filipkowski. W latach 1912–1914 był kwestarzem Polskiego Skarbu Wojskowego w Kielcach, wspierając materialnie ruch irredenty antyrosyjskiej. Podczas I wojny światowej był działaczem Konfederacji Narodowej (1914–1915), a następnie Zjednoczenia Organizacji Niepodległościowych i Komitetu Narodowego w Kielcach oraz Narodowej Rady Okręgowej Ziemi Kieleckiej (1915–1917). Członek Polskiej Organizacji Wojskowej (1915–1918) i prezes Pomocniczego Komitetu Wojskowego, a także Towarzystwa Piechur w Kielcach. Od 1917 r. członek Partii Niezawisłości Narodowej w Kielcach, którą reprezentował w strukturach Unii Demokratycznej i Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Niepodległościowych (1917–1918). W okresie międzywojennym działał w organizacjach kombatanckich.
Pochowany na Cmentarzu Starym w Kielcach (Kwatera 10C).
Życie prywatne: Syn powstańca styczniowego i działacza niepodległościowego Ludwika (1820–1881). Ożenił się z Rosjanką Anną z domu Fiodorow (1863–1942). Mieli syna działacza niepodległościowego Władysława Kosterskiego-Spalskiego (1892–1973).